العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

197

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

خوددارى نمايد ! صداى مردم بگريه بلند شد . ناله و فرياد دختران و زنان بلند شد . مردم از هر طرف به حضرت سجاد تسليت و تعزيت ميگفتند . كار به جائى رسيد كه آن بقعه يك پارچه ضجه و گريه شد ! ! امام سجاد بدست خود به مردم اشاره كرد : ساكت شويد ! وقتى مردم آرام شدند آن حضرت فرمود : الْحَمْدُ لِلَّه رَب الْعالَمِين ، الرَّحْمن الرَّحِيم ، مالِك يَوْم الدِّين ، بارئ الخلائق اجمعين ، الذى بعد فارتفع في السموات العلى ، و قرب فشهد النجوى و . . . ايها الناس ! آن خدائى كه حمد مخصوص او است ما را بمصيبت‌هاى جليل و بزرگ و رخنهء بزرگى در اسلام مبتلا كرد . زيرا امام حسين عليه السلام با عترتش شهيد شدند ، زنان و كودكانش اسير گرديدند ، سر مباركش را بر فراز نيزه در شهرها گردانيدند . و اين مصيبتى است كه نظيرى نخواهد داشت . ايها الناس ! كدام يك از شما بعد از شهادت امام حسين مسرور و خوشحال خواهد شد ؟ كدام چشم است از شما كه از ريختن اشك خوددارى و مضايقه نمايد . در صورتى كه آسمانهاى هفتگانه براى شهادت امام حسين گريان شدند ، درياها بوسيلهء امواج خود ، آسمانها بواسطهء اركان خود ، زمين بوسيلهء اطراف و نواحى خود ، درختان با شاخه‌هاى خود ، ماهيان و عمق دريا ، ملائكه مقربين و جميع اهل آسمانها براى قتل امام حسين گريه كردند . ايها الناس ! كدام قلب است كه براى شهيد شدن حسين شكافته نشود . كدام قلب است كه بحسين علاقه نداشته باشد . كدام گوش است كه اين مصيبت اسلام را بشنود و ناراحت نشود . ايها الناس ! مائيم كه رانده و پراكنده و تبعيد شديم . گويا ما از فرزندان ترك و كابل هستيم . بدون هيچ جرمى كه مرتكب شده باشيم و هيچ عمل ناپسندى كه انجام داده باشيم و رخنه‌اى كه در اسلام ايجاد كرده باشيم . ما يك چنين جنايتى را در زمان آباء و اجدادمان نشنيده‌ايم . اين اولين جنايت و بدعتى است كه مرتكب شدند .